After Kyiv [4]: Wat moet er anders?

Het Eurovisie Songfesitval 2017 zit er nu helemaal op. Het was een bewogen jaar, maar voor België eindigde het met een vierde plaats en een derde top 10 op rij heel mooi. Het podium staat er niet meer en het leven herneemt weer voor iedereen die met het festival bezig is. 'Kiev 2017' kunnen we niet afsluiten voor dat we deze week hebben nagepraat over deze editie. We nemen vandaag enkele zaken onder de loep die we in Lissabon graag anders willen zien. Dat kan gaan over kleine zaken, maar er zijn ook enkel fundamentele zaken die dringend moeten aangepakt voor 2018. Te beginnen bij de jury.

De vakjury is fout opgebouwd.
Al jaren krijgt een panel van ongeveer 200 mensen de helft van de uitslag in handen. De andere helft kiezen miljoenen mensen via televoting. De jury is er vooral gekomen om de zogenaamde 'bloc voting' te verminderen, maar dit jaar werd pijnlijk duidelijk dat zelfs die jury niet vies is van vriendjespolitiek en zelfs strategische pogingen. Opgelet: volgende zaken zijn geen beschuldigingen, maar zijn zeker frappant te noemen. Griekenland en Cyprus wisselden bij de vakjury dit jaar de twaalf punten uit. Toevalstreffer? We denken het niet. Beide landen eindigden rond de twintigste plaats. Ook Roemenië en Moldavië wisselden punten, al was dat misschien minder 'onfair' omdat beide landen in de top 10 eindigden. Allemaal goede vriendjes.

Ook andersom zien we motieven. In Azerbeidzjan en Armenië zet quasi elk jury het andere land op de laatste plaats. Eén jaar kan dat wel, twee jaar eventueel ook... maar het is al jaren aan de gang. Politiek spelletje dus. Dit jaar eindigde Cyprus voorlaatste bij alle jurylieden in Azerbeidzjan. Cyprus vaardigde met Hovig een kandidaat met Armeense roots af. Ook sommige toplanden deden dit jaar onsportieve zaken. De Bulgaarse jury besloten topfavorieten Portugal en Italië ver vanavond in hun ranking te zetten en ook in Portugal kregen Bulgarije en Italië geen punten van de jury. Hetzelfde verhaal in Italië. Tactische zet? We zullen het nooit weten. 

Tenslotte heel wat vragen bij de opbouw van de vakjury. Met een gemiddelde leeftijd van 40 jaar was het de oudste jury ooit. In Azerbeidzjan waren bijvoorbeeld alle juryleden ouder dan 55. De omroep kiest de vijf juryleden, wat best weinig is. Eén jurylid kan zo heel de notering naar beneden halen. Ons voorstel is dat er tien juryleden per land, gekozen door een onafhankelijke organisatie, mogen stemmen. Ook variatie qua leeftijd is welkom om zo het hele publiek te vertegenwoordigen. Zo zou elk land een jonge tiener (16-19), twintiger, dertiger, veertiger en ouder dan vijftig moeten afvaardigen. De rest kunnen ze vrij invullen.

Iedereen dezelfde uitzending.
Al sinds de invoering van de 50/50-regeling in 2009 moeten de jury's stemmen op basis van de beelden die worden gedraaid tijdens de generale repetitie. Anno 2017 zou dit toch anders moeten en kunnen. Zo had Nederland een betere performance tijdens de finale en had het misschien zelfs nog wat beter kunnen doen op het scorebord. Ons voorstel? Laat de jury's live meestemmen tijdens de stemmingsperiode in de finale. Deze resultaten worden tegenwoordig automatisch verwerkt. Voor 2016 moesten ze deze zelfs nog verwerken met de resultaten van de kijkers en dat ging ook snel. Ook de setting waar ze zitten is bespreekbaar. Zo vertelde vorig jaar iemand luidop dat ze op Armenië ging stemmen, omdat "haar man Armeen is". Beïnvloeding dus. In principe zou ieder jurylid apart moeten stemmen.

Tijd voor het einde van de Big Five?
Jarenlang had de status van land in de Big Five te zijn een groot voordeel, maar de laatste jaren begint het toch tegen hen te spelen. Mensen kennen de inzendingen niet van deze landen en inzendingen zoals Duitsland dit jaar worden nog sneller vergeten. Het heeft Italië zelfs mogelijk winst gekost, omdat de animo rond het nummer er helemaal niet was. In Sanremo is dat ook geleidelijk opstaan na zijn eerste optreden in de eerste voorronde. Moet de Big Five dan verdwijnen? Dat zal niet gebeuren, omdat het een kijkcijfercatastrofe zou zijn mochten één of meerdere landen zich niet kwalificeren voor de finale. Wat kan een oplossing zijn? Een previewshow zoals in de jaren '90 op het toenmalige TV1? Of de artiesten toch volledig live laten optreden in de halve finale in plaats van een minuutje vooraf opgenomen beeld? Stof tot nadenken...

Less is more... terug naar twee presentatoren.
De rol van presentator Timur was helemaal overbodig in de uitzending. In steenkolenengels gaf hij een rondleiding zoals in een museum: "Aan mijn linkerkant zie je Zweden *leest info af* en aan mijn rechterkant Albanië *leest info af*". Volgend jaar moet men in Portugal ofwel terug kiezen naar twee presentatoren of een derde presentator inzetten voor bijvoorbeeld online content, waar de EBU fel op inspeelt.

Populaire berichten van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche werkt goeie eerste generale af.