After Vienna: Wat ging er goed (fout) in Wenen?

Het zestigste Eurovisie Songfestival is voorbij. Wie vandaag voor de Wiener Stadthalle staat, zal niets meer herkennen van de gekte van de afgelopen week. Het podium staat er ondertussen niet meer en iedereen is terug naar zijn of haar land. Volgend jaar gaan we dus opnieuw naar Zweden, maar voordat we het hoofdstuk 'Wenen 2015' kunnen afsluiten, gaan we deze weer analyseren, terugblikken en vooruitblikken. Vandaag blikken we terug op de show. Wat ging er goed tijdens het voorbije zestigste Eurovisie Songfestival en wat ging er minder? We kijken zowel voor als achter de schermen.

Laten we positief beginnen. De Oostenrijkse openbare omroep ORF engageerde zich om van dit event een groen event te maken. En daar zijn ze dan ook in geslaagd: het podium bestond uit recycleerbaar materialen, er werd zwaar ingezet op het openbaar vervoer en alles lag op wandelafstand. Tijdens de show kregen we dan ook enkele keren dit te horen, onder andere van de 'greenmom', Conchita Wurst.

En daar is al meteen het eerste struikelblok: Conchita. Het werd één grote Conchita-show dit jaar. Ze mocht zowel de greenroom presenteren, maar liefst vier nummer zingen en mocht minutenlang babbelen over haar ervaringen. We hebben niets tegen Conchita, integendeel. Wat een geweldige personaliteit heeft ze! Maar als je teveel iets doet, gaat het gewoon niet meer natuurlijk voelen. Hetzelfde met onze drie presentatrices. Vooral bij Arabella Kiesbauer (de vrouw met bruin kort haar) zag je dat het overgespeelde enthousiasme de journaliste niet lag. Hadden ze wat minder flauwe mopjes gemaakt, dan had het veel meer naturel overgekomen. Een dikke pluim voor het feilloze Engels én Frans van de drie dames en ook de styling zat goed.

Eerlijk is eerlijk, maar ORF slaagde er niet in om de schwung in de show te houden. Een opening van twintig minuten, postcards van bijna één minuut, een onnodige act tijdens de televoting van ruim tien minuten en een televoting die ruim 25 minuten duurde. Daarnaast liep de puntentelling helemaal niet gemakkelijk: drie keer viel de verbinding uit, vaak moesten we wachten tot de graphics werden gestart en natuurlijk de mooie praatjes van de puntengevers. Dat maakte dat de hele show 219 minuten duurde. Dat is dus één minuut minder dan vier uur. Nog nooit duurde een finale zo lang. Hoe meer Eurovisie, hoe beter zou je denken, maar dit was een beetje teveel van het goede. Vergeet niet dat de show in Azerbeidzjan pas om middernacht start. Welke Azeri zit er om 4 uur 's ochtends nog wakker, te kijken naar een muzikale show?

Helaas was de regie het ook niet helemaal: vaak stilstaande camera's, de rijdende camera die trilde, uitzoomen wanneer het niet moest, verkeerde belichting waardoor je soms verblind werd in de camera. Vlak voordat de percussie-act moest starten, kregen we bijvoorbeeld heel kort het Azerbeidzjaanse beeld te zien van tijdens het optreden. En in de eerste halve finale liep er iets mis waardoor Conchita bijna een halve minuut geforceerd moest lachen in de camera. Gelukkig bleven de meeste nummers hiervan gespaard. Zweden had last van een cameraman die zijn eigen lichaam niet uit beeld kon houden, maar dat viel voor de meeste kijkers gelukkig niet op. Al bij al, een bedroevende regie voor een miljoenproductie, zonde!

Laatste punten van kritiek: Australië. Het deelnemen vonden we helemaal niet erg, en we zouden het enorm leuk vinden als ze er volgend jaar ook weer bij kunnen zijn. Maar, het ongelofelijk promoten van deze Australische deelname, in alle halve finales en in de finale, benadeelden de rest van de deelnemers. En om echt af te sluiten: het valse applaus en de filter op het boegeroep. Dit is nog nooit gebeurd op het festival.

We zijn positief begonnen, laat ons dan ook positief eindigen. De Oostenrijkse omroep kon ieder land een mooie setting afleveren en het podium was enorm knap gemaakt. Oké, het podium van Kopenhagen overtreffen was enorm moeilijk en daar zijn ze dan misschien niet in geslaagd, maar een goede setting creëren is hen zeker en vast gelukt. Ook hun thema hebben ze mooi kunnen overbrengen: 'Bulding Bridges'. Er werden echt wel bruggen gebouwd tussen het Westen en het Oosten en zelfs richting Australië. Morgen kijken we terug naar de schandalen, groot en klein, op dit festival. Wie zong er kattenvals en wie kreeg er boegeroep? 

Populaire posts van deze blog

BLANCHE ZINGT "CITY LIGHTS" VOOR BELGIË IN KIEV.

Kiev Live: België naar finale Eurovisie Songfestival 2017.

Kiev Live: Blanche werkt goeie eerste generale af.